Qara gözlərinə köçdü ürəyim,
Qaralı dünyaydı könlümün yurdu.
O qədər arzular qəsdimə durdu,
Məni gözlərindən asdılar gülüm.
Gözündə bir ömrün tarixi söndü,
Səni dünya bilib qəlbində tutan,
Gözündə öldü. 
Gözündə vurdular məni,

Biz nahaqdan görüşmədik...
Bir baxışla ötüsmədik,
Söhbət etdik qəlbimizdə,
Mənli səndən,
Sənli məndən,
Axı niyə qaçmadıq ki,
Ömrümüzü qandallayan,
Gərçəklərdən...

Bu gün mənim deyil,
Heç sabahı da.
Bu saat mənimki deyil
Bu həyat,
Bu ev,
Bu otaq,
Əlim hec bir yerə çatmayacaq,
Bu gün mənim deyil, 
Heç günahı da,
Heç savabı da...

Elə bilirdin ki, kiçilməyəcəksən
Dənizin işıqlı ləpələrində.
Zərrə tək düşüncən uzaqdır məndən,
Elə bilirdin...
Elə bilirdin ki, silinməyəcəksən,
Adının üstündən keçən xətlərin,
Ardından gözümə görünməz oldun.
Yandı ürəyimdə atəş də, sən də,
Külün külək kimi sovruldu göyə,
Bilinməz oldun.
Elə bilirdin ki, qar kimi soyuq
Günləri oduna atdığım gündən,

Mənim sevdiyim gözəl,
Qara gözlərin qaçıb
Zamanın arxasınca.
Qara saçların uçub,
Mən səmaya baxınca.
Mənim sevdiyim gözəl,
Əllərinə iz düşüb,
Gözlərinə göz düşüb,
Ürəyinə köz düşüb.