Ucadan ucadır bizi Yaradan,
Nəcibdən nəcib.
Bu qədər dərdlidən bir məni seçib,
Səni dəva yazdı,
Məni can yazdı.

Adın xatirəmdə, sözümdə qaldı, 
Özün duman kimi çəkildin, itdin. 
Səssiz xəyalların evimdə qaldı, 
Küçədən, bacadan çəkildi izin.

Düşüncələr ağlamır gülüm.
Damır...
Qara budaqlardan,
Sarı torpaqlara.
Sonra xəzan yeli əsir,
Quru dodaqlara...

Düşüb əllərimə yalvarır qələm!
Yazma!
Zülmət gecələrdə həmdəmmi oldu?
Soyuq küçələrdə bir ovuc işıq,
Sənə ümid dolu bir addım atan,
Gələnmi oldu?
Yazma!

Gedirsən?
Məni ilk gördüyün o yerə qaytar,
Hə, elə lap qəmin ortasına, 
Gözümdəki selə qaytar.
Qoy boş olsun solum, sağım,
Xəzan olsun arzularım,
Ömür bağım.