Sen yoxiken men qizindim oduna sonsuz umudlerin... Gozlerim dikildi hesret qoxulu yazilarima,sildim goz yasini aglayan ureyimin... Baxdim qemli-qemli yariqaranliq otagima ve birde senden yazmaqdan bezmeyen deli varligima. Men her gece aglatdim hezin mahnilari,qelbimi daglayan sessiz feryadima. Sen yoxiken men dusundum seni duygularimin en uca zirvesinde. Men esqin denizinde yelkenli bir qayiqda firtinaya dusdum sensiz. İtirdim sahilimi, duman oldu her teref,yoxoldum tenhaliqda qaldim kimsesiz.

Sən gedərkən...Bir ürəyə əsdi həsrət küləyi. Hər addımında sevinclərim ağladı mənim. Dözmədiki, sənlə getdi ürəyim. Bir cüt göz baxdı arxanca sənin, ağlamadı, yox, yox, ağlaya bilmədi. Göz yaşını saxladı sənsizliyə, hələ burda idin. Həsrətin yolu bir ömur deyil, beş-altı addım. Arxanca gəlmədim, əbəsdi. Onsuz da bir ömür boyu ardınca qaçacaqdım...