Günəşim!... Şövqünə bələnmirəm ki,
Sökülməz danımı xəbər al indi.
Eşqimin ürəktək qalası vardı,
Sən bir sol yanımı xəbər al indi.

Qoy məni gecələr ağlasın,
Sakit yağışlı küçələr,
Qırmızı pəncərələr,
Hər tərəfdə beş bucaqlı, dörd bucaqlı,
Sərhəd-sərhəd çərçivələr
Ağlasın məni...

Laylasını ürəyimmi çaldı görən
Şirin-şirin yatır mənim əvəzimə
Həm geyinir sevincimi, fərəhimi
Arzulara çatır mənim əvəzimə
Gecələrin zülmətidir mürəkkəbim
Sənsən mənim qaynar əziz qəmli təbim!

Yığılıb yerə girmək istəyirəm,
Xatirində yetim qalanlardan,
Qismətində olanlardan,
Ürəyində solanlardan,
Yığılıb yerə girmək istəyirəm
Məni unudasan deyə.
Baxıram gözlərinə, qəm görürəm,
Bir günahkar mən görürəm.
Silah çəkib ürəyimdən, 

Bu qismətin nankor üzü mən oldummu?!
Üz çevirdim varlığına.
Əllərində vidam qaldı,
Yaddaşını güllələyən sədam qaldı,
Bilirəm...
Getdim!
Kürəyimə saplanmışdı baxışların,