Susdum... düşündüm ... güman eylədim,
Gizlədim bu dəli sevdamı səndən.
Səbəbsiz, könlümə divan eylədim,
Varlığım nə qədər cəhd etdi, bilsən,
İnadkar sükutu əyə bilmədim,
Sənə öz eşqimi deyə bilmədim.
Baxışım gizləndi, gözdən utandı,
Ürəyim titrədi, sözdən utandı.
Üz-üzə gələndə üzdən utandı,
Atəşim bağırdı, közüm ağladı.
Bu necə üsyandı, bilə bilmədim,
Sənə öz eşqimi deyə bilmədim.

Mənim sevdiyim gözəl,
Qara gözlərin qaçıb
Zamanın arxasınca.
Qara saçların uçub,
Mən səmaya baxınca.

Qara gözlərinə köçdü ürəyim,
Qaralı dünyaydı könlümün yurdu.
O qədər arzular qəsdimə durdu,
Məni gözlərindən asdılar gülüm.
Gözündə bir ömrün tarixi söndü,
Səni dünya bilib qəlbində tutan,
Gözündə öldü. 
Gözündə vurdular məni,

Biz nahaqdan görüşmədik...
Bir baxışla ötüsmədik,
Söhbət etdik qəlbimizdə,
Mənli səndən,
Sənli məndən,
Axı niyə qaçmadıq ki,
Ömrümüzü qandallayan,
Gərçəklərdən...

Bu gün mənim deyil,
Heç sabahı da.
Bu saat mənimki deyil
Bu həyat,
Bu ev,
Bu otaq,
Əlim hec bir yerə çatmayacaq,
Bu gün mənim deyil, 
Heç günahı da,
Heç savabı da...