Düşüb əllərimə yalvarır qələm!
Yazma!
Zülmət gecələrdə həmdəmmi oldu?
Soyuq küçələrdə bir ovuc işıq,
Sənə ümid dolu bir addım atan,
Gələnmi oldu?
Yazma!

Gedirsən?
Məni ilk gördüyün o yerə qaytar,
Hə, elə lap qəmin ortasına, 
Gözümdəki selə qaytar.
Qoy boş olsun solum, sağım,
Xəzan olsun arzularım,
Ömür bağım.

Qış oldu, əlini soyuqdan aldım,
Yağdı yağış.
Könlünü kimsəsiz oyuqdan aldım, 
Dondu baxış... 
 Gözünü yollardan aldım,
Hardasa bir yerdə ilişib qalan,
Sonlardan aldım.
Yığıb ürəyimin xatirəsinə,
Səni gözəl andım Sevgilim…

Gəlsəydin ...
Bahar olacaqdı... demişdim, yaşıl geyəcəkdi hər gül, hər çiçək. 
Yox, gülüm!
Gül yox... Çiçək də yox. 
Axı kimi sevəcək? Kimi səsləyəcək? Hər gecə günəşin gedən zamanı...
Sənli gəlib, sənsiz gedən bu yazı, baharı,
Kim sevəcək?

Arzulu gözümdən, düşdün yollara,
Dilimdə bir kəlmə sözün qalmadı.
Gözünü, könlünü 
Bükdün hicrana...
Dözüm qalmadı.
Qırıldı sonuncu bəndi qəlbimin,
Dünyanın qoynunda qərq oldumki, sən,
Güləsən.